Odi I, 5 Asclepiadeo terzo
Quìs multà gracilìs tè puer ìn rosà
pèrfusùs liquidìs ùrget odòribùs
gràto, Pyrrha, sub àntro?
Cùi flavàm religàs comàm
sìmplex mùnditiìs? Hèu quotièns fidèm
mùtatòsque deòs flèbit et àsperà
nìgris aèquora vèntis
èmiràbitur ìnsolèns,
quì nunc tè fruitùr crèdulus àureà,
quì sempèr vacuàm, sèmper amàbilèm
spèrat, nèscius àurae
fàllacìs. Miserì, quibùs
ìntemptàta nitès: mè tabulà sacèr
vòtivà pariès ìndicat ùvidà
sùspendìsse potènti
vèstimènta marìs deò.
Odi I, 8 strofe saffica maggiore
omnes
Lydia, / dic; per /
tè Deòs orò! Sybarìn // cùr properès amàndo
pèrdere; cùr aprìcum
òderìt campùm, patièns // pùlveris àtque sòlis;
cùr neque mìlitàres
ìnter aèqualès equitèt, gàllica nèc lupàtis
tèmperet òra frènis.
Cùr timèt flavùm Tiberìm // tàngere? Cùr olìvum
sànguine vìperìno
càutiùs vitàt, neque iàm lìvida gèstat àrmis
bràcchia, saèpe dìsco,
saèpe tràns fin ìaculò // nòbilis èxpedìto?
em
Quìd latet, ùt marìnae
fìlium dìcunt Thètidis sùb làcrimosà Tròiae
fùnera nè virìlis
cùltus ìn caed èt lyciàs // pròriperèt catèrvas?
em
Odi I, 13 Asclepiadeo quarto
_ _ , _ U U _ , U ù
_ _ , _ U U _ // _ U U _ , U ù
Cùm tu, Lìdia, Tèlephì
cèrvicèm roseàm, // cèrea Tèlephì
làudas bràcchia, vaè, meùm
fèrvens dìfficilì // bìle tumèt iecùr.
Tum nec mens mihi nec color
certa sede manent, umor et in genas
furtim labitur, arguens
quam lentis penitus macerer ignibus.
Uror, seu tibi candidos
turparunt umeros immodicae mero
rixae, sive puer furens
impressit memorem dente labris notam.
Non, si me satis audias,
speres perpetuum dulcia barbare
laedentem oscula quae Venus
quinta parte sui nectaris imbuit.
Felices ter et amplius
quos irrupta tenet copula nec malis
divulsus querimoniis
suprema citius solvet amor die.
Odi I, 19 Asclepiadeo quarto
_ _ , _ U U _ , U ù
_ _ , _ U U _ // _ U U _ , U ù
Màter saèva Cupìdinùm
Tèbanaèque iubèt // mè Semelaè puèr
èt lascìva Licèntià
fìnitìs animùm // rèddere amòribùs.
Urit me Glycerae nitor
splendentis Pario marmore purius,
urit grata protervitas
et voltus nimium lubricus adspici.
in me tota ruens Venus
Cyprum deseruit nec patitur Scythas
et versis animosum equis
Parthum dicere nec quae nihil attin
-
Orazio, Odi, I, 13 Traduzione e analisi morfosintattica parola per parola
-
2 Odi e sonetti Foscolo
-
Orazio, Odi Libro IV, 1-6
-
Keats, traduzioni letterali delle odi