Traduzione dal Latino all'Italiano di Brutus, Cicerone

Traduzione e versioni di latino dell'opera di Marco Tullio Cicerone, Brutus, i cui protagonisti sono lo stesso autore, Marco Giunio Bruto e Tito Pomponio Attico.In Brutus si affronta il tema dell'eloquenza greca e romana. Cicerone distingue tra due tipi di oratore: il primo di estrazione atticista predilige uno stile piano, il secondo tende a quello "asiano", più artificioso. Cicerone critica l'atticismo e evidenzia che l'oratoria, in virtù della sua complessità, raggiunse la perfezione più tardi di altre arti.

Ordina risultati per:

Brutus - Libro unico - Paragrafo 1

Cum e Cilicia decedens Rhodum venissem et eo mihi de Q. Hortensi morte esset adlatum, opinione omnium maiorem animo cepi dolorem. nam et amico amisso cum consuetudine iuc...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 2

Augebat etiam molestiam, quod magna sapientium civium bonorumque penuria vir egregius coniunctissimusque mecum consiliorum omnium societate alienissimo rei publicae tempo...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 3

Etenim si in leviorum artium studio memoriae proditum est poetas nobilis poetarum aequalium morte doluisse, quo tandem animo eius interitum ferre debui, cum quo certare e...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 4

Sed quoniam perpetua quadam felicitate usus ille cessit e vita suo magis quam suorum civium tempore et tum occidit, cum lugere facilius rem publicam posset, si viveret, q...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 5

Nam si id dolemus, quod eo iam frui nobis non licet, nostrum est id malum; quod modice feramus, ne id non ad amicitiam sed ad domesticam utilitatem referre videamur: sin...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 6

Etenim si viveret Q. Hortensius, cetera fortasse desideraret una cum reliquis bonis et fortibus civibus, hunc autem aut praeter ceteros aut cum paucis sustineret dolorem,...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 7

Equidem angor animo non consili, non ingeni, non auctoritatis armis egere rem publicam, quae didiceram tractare quibusque me adsuefeceram quaeque erant propria cum praest...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 8

Ita nobismet ipsis accidit ut, quamquam essent multo magis alia lugenda, tamen hoc doleremus quod, quo tempore aetas nostra perfuncta rebus amplissimis tamquam in portum...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 9

Itaque ei mihi videntur fortunate beateque vixisse cum in ceteris civitatibus tum maxume in nostra, quibus cum auctoritate rerumque gestarum gloria tum etiam sapientiae l...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 10

Nam cum inambularem in xysto et essem otiosus domi, M. ad me Brutus, ut consueverat, cum T. Pomponio venerat, homines cum inter se coniuncti tum mihi ita cari itaque iucu...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 11

Tum Atticus: eo, inquit, ad te animo venimus, ut de re publica esset silentium et aliquid audiremus potius ex te, quam te adficeremus ulla molestia. Vos vero, inquam, Att...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 12

Recte, inquam, est visus: nam me istis scito litteris ex diuturna perturbatione totius valetudinis tamquam ad aspiciendam lucem esse revocatum. atque ut post Cannensem il...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 13

Tum Brutus: volui id quidem efficere certe et capio magnum fructum, si quidem quod volui tanta in re consecutus sum. sed scire cupio, quae te Attici litterae delectaverin...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 14

Tum ille: nempe eum dicis, inquit, quo iste omnem rerum memoriam breviter et, ut mihi quidem visum est, perdiligenter complexus est? Istum ipsum, inquam, Brute, dico libr...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 15

Ille vero et nova, inquam, mihi quidem multa et eam utilitatem quam requirebam, ut explicatis ordinibus temporum uno in conspectu omnia viderem. quae cum studiose tractar...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 16

Ego autem voluntatem tibi profecto emetiar, sed rem ipsam nondum posse videor; idque ut ignoscas, a te peto. nec enim ex novis, ut agricolae solent, fructibus est unde ti...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 17

Tum ille: ego vero et exspectabo ea quae polliceris, nec exigam nisi tuo commodo et erunt mihi pergrata, si solveris. Mihi quoque, inquit Brutus, [et] exspectanda sunt ea...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 18

At vero, inquam, tibi ego, Brute, non solvam, nisi prius a te cavero amplius eo nomine neminem, cuius petitio sit, petiturum. Non mehercule, inquit, tibi repromittere ist...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 19

Itaque quoniam hic quod mihi deberetur se exacturum professus est, quod huic debes, ego a te peto. Quidnam id? inquam. Ut scribas, inquit, aliquid; iam pridem enim contic...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 20

Nunc vero, inquit, si es animo vacuo, expone nobis quod quaerimus. Quidnam est id? inquam. Quod mihi nuper in Tusculano inchoavisti de oratoribus: quando esse coepissent,...