Traduzione dal Latino all'Italiano di Cato Maior de Senectute, Cicerone

Versioni di latino con traduzione del Cato Maior de Senectute, opera scritta da Marco Tullio Cicerone in età avanzata e dedicata al suo caro amico Attico. L'opera si articola in un dialogo tra Cicerone, Gaio Lelio Minore e Publio Cornelio Scipione Emiliano. Alla dedica iniziale, seguono le dichiarazioni di meraviglia di Scipione per la serenità con cui Catone affronta l'anzianità. Tale tematica conduce a una discussione sulla morte e sull'immortalità dell'anima. Su quest'ultimo argomento, per bocca di Catone, viene presenta la dottrina pitagorica e platonica sull'anima.

Ordina risultati per:

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 31

Videtisne, ut apud Homerum saepissime Nestor de virtutibus suis praedicet? Tertiam iam enim aetatem hominum videbat, nec erat ei verendum ne vera praedicans de se nimis v...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 32

Sed redeo ad me. Quartum ago annum et octogesimum; vellem equidem idem possem gloriari quod Cyrus, sed tamen hoc queo dicere, non me quidem eis esse viribus, quibus aut m...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 33

At minus habeo virium quam vestrum utervis. Ne vos quidem T. Ponti centurionis vires habetis; num idcirco est ille praestantior? Moderatio modo virium adsit, et tantum qu...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 34

Audire te arbitror, Scipio, hospes tuus avitus Masinissa quae faciat hodie nonaginta natus annos; cum ingressus iter pedibus sit, in equum omnino non ascendere; cum autem...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 35

At multi ita sunt imbecilli senes, ut nullum offici aut omnino vitae munus exsequi possint. At id quidem non proprium senectutis vitium est, sed commune valetudinis. Quam...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 36

habenda ratio valetudinis, utendum exercitationibus modicis, tantum cibi et potionis adhibendum ut reficiantur vires, non opprimantur. Nec vero corpori solum subveniendum...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 37

Quattuor robustos filios, quinque filias, tantam domum, tantas clientelas Appius regebat et caecus et senex, intentum enim animum tamquam arcum habebat nec languescens su...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 38

Ita enim senectus honesta est, si se ipsa defendit, si ius suum retinet, si nemini emancipata est, si usque ad ultimum spiritum dominatur in suos. Ut enim adulescentem in...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 39

Sequitur tertia vituperatio senectutis, quod eam carere dicunt voluptatibus. O praeclarum munus aetatis, siquidem id aufert a nobis, quod est in adulescentia vitiosissimu...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 40

Hinc patriae proditiones, hinc rerum publicarum eversiones, hinc cum hostibus clandestina colloquia nasci; nullum denique scelus, nullum malum facinus esse, ad quod susci...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 41

nec enim libidine dominante temperantiae locum esse, neque omnino in voluptatis regno virtutem posse consistere. Quod quo magis intellegi posset, fingere animo iubebat ta...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 42

Quorsus hoc? Ut intellegeretis, si voluptatem aspernari ratione et sapientia non possemus, magnam habendam esse senectuti gratiam, quae efficeret, ut id non liberet, quod...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 43

Saepe audivi ex maioribus natu, qui se porro pueros a senibus audisse dicebant, mirari solitum C. Fabricium, quod, cum apud regem Pyrrhum legatus esset, audisset a Thessa...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 44

Quorsus igitur tam multa de voluptate? Quia non modo vituperatio nulla, sed etiam summa laus senectutis est, quod ea voluptates nullas magno opere desiderat. Caret epulis...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 45

Sed quid ego alios? Ad me ipsum iam revertar. Primum habui semper sodalis. Sodalitates autem me quaestore constitutae sunt sacris Idaeis Magnae Matris acceptis. Epulabar...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 46

Ego vero propter sermonis delectationem tempestivis quoque conviviis delector, nec cum aequalibus solum, qui pauci admodum restant, sed cum vestra etiam aetate atque vobi...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 47

At non est voluptatum tanta quasi titillatio in senibus. Credo, sed ne desideratio quidem; nihil autem est molestum, quod non desideres. Bene Sophocles, cum ex eo quidem...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 48

Quod si istis ipsis voluptatibus bona aetas fruitur libentius, primum parvulis fruitur rebus, ut diximus, deinde eis, quibus senectus, etiamsi non abunde potitur, non omn...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 49

At illa quanti sunt, animum, tamquam emeritis stipendiis libidinis, ambitionis, contentionis, inimicitiarum cupiditatum omnium, secum esse secumque, ut dicitur, vivere! S...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 50

Quid in levioribus studiis, sed tamen acutis? Quam gaudebat bello suo Punico Naevius! quam Truculento Plautus, quam Pseudolo! Vidi etiam senem Livium; qui, cum sex aniis...