Traduzione dal Latino all'Italiano di Cato Maior de Senectute, Cicerone

Versioni di latino con traduzione del Cato Maior de Senectute, opera scritta da Marco Tullio Cicerone in età avanzata e dedicata al suo caro amico Attico. L'opera si articola in un dialogo tra Cicerone, Gaio Lelio Minore e Publio Cornelio Scipione Emiliano. Alla dedica iniziale, seguono le dichiarazioni di meraviglia di Scipione per la serenità con cui Catone affronta l'anzianità. Tale tematica conduce a una discussione sulla morte e sull'immortalità dell'anima. Su quest'ultimo argomento, per bocca di Catone, viene presenta la dottrina pitagorica e platonica sull'anima.

Ordina risultati per:

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 51

Venio nunc ad voluptates agricolarum, quibus ego incredibiliter delector; quae nec ulla impediuntur senectute et mihi ad sapientis vitam proxime videntur accedere. Habent...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 52

Quid ego vitium ortus, satus, incrementa commemorem? Satiari delectatione non possum, ut meae senectutis requiem oblectamentumque noscatis. Omitto enim vim ipsam omnium,...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 53

Itaque ineunte vere in eis, quae relicta sunt, exsistit tamquam ad articulos sarmentorum ea, quae gemma dicitur, a qua oriens uva se ostendit, quae et suco terrae et calo...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 54

Quid de utilitate loquar stercorandi? Dixi in eo libro, quem de rebus rusticis scripsi; de qua doctus Hesiodus ne verbum quidem fecit, cum de cultura agri scriberet. At H...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 55

Possum persequi permulta oblectamenta rerum rusticarum, sed haec ipsa, quae dixi, sentio fuisse longiora. Ignoscetis autem; nam et studio rusticarum rerum provectus sum,...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 56

Poteratne tantus animus efficere non iucundam senctutem? Sed venio ad agricolas, ne a me ipso recedam. In agris erant tum senatores, id est senes, siquidem aranti L. Quin...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 57

Quid de pratorum viriditate aut arborum ordinibus aut vinearum olivetorumve specie plura dicam? Brevi praecidam: agro bene culto nihil potest esse nec usu uberius nec spe...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 58

Sibi habeant igitur arma, sibi equos, sibi hastas, sibi clavam et pilam, sibi natationes atque cursus, nobis senibus ex lusionibus multis talos relinquant et tesseras, id...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 59

Multas ad res perutiles Xenophontis libri sunt, quos legite, quaeso, studiose, ut facitis. Quam copiose ab eo agri cultura laudatur in eo libro, qui est de tuenda re fami...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 60

Hac igitur fortuna frui licet senibus, nec aetas impedit, quo minus et ceterarum rerum et in primis agri colendi studia teneamus usque ad ultimum tempus senectutis. M. qu...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 1

[list]O Tite, si quid ego adivero curamve levasso,
Quae nunc te coquit et versat in pectore fixa,
Ecquid erit praemi?[/list]
Licet enim mihi versibus eisdem a...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 2

Hoc enim onere, quod mihi commune tecum est, aut iam urgentis aut certe adventantis senectutis et te et me etiam ipsum levari volo; etsi te quidem id modice ac sapienter,...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 3

Sed de ceteris et diximus multa et saepe dicemus; hunc librum ad te de senectute misimus. Omnem autem sermonem tribuimus non Tithono, ut Aristo Cius, (parum enim esset au...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 4

Scipio. Saepe numero admirari soleo cum hoc C. Laelio cum ceterarum rerum tuam excellentem, M. Cato, perfectamque sapientiam, tum vel maxime quod numquam...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 5

Quocirca si sapientiam meam admirari soletis (quae utinam digna esset opinione vestra nostroque cognomine!), in hoc sumus sapientes, quod naturam optimam ducem tamquam de...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 6

Laelius. Atqui, Cato, gratissimum nobis, ut etiam pro Scipione pollicear, feceris, si, quoniam speramus, volumus quidem certe senes fieri, multo ante a t...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 7

Cato. Faciam, ut potero, Laeli. Saepe enim interfui querellis aequalium meorum - pares autem, vetere proverbio, cum paribus facillime congregantur - quae...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 8

Laelius. Est, ut dicis, Cato; sed fortasse dixerit quispiam tibi propter opes et copias et dignitatem tuam tolerabiliorem senectutem videri, id autem non...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 9

Aptissima omnino sunt, Scipio et Laeli, arma senectutis artes exercitationesque virtutum, quae in omni aetate cultae, cum diu multumque vixeris, mirificos ecferunt fructu...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 10

Ego Q. Maximum, eum qui Tarentum recepit, senem adulescens ita dilexi, ut aequalem; erat enim in illo viro comitate condita gravitas, nec senectus mores mutaverat. Quamqu...