Traduzione dal Latino all'Italiano di Cato Maior de Senectute, Cicerone

Versioni di latino con traduzione del Cato Maior de Senectute, opera scritta da Marco Tullio Cicerone in età avanzata e dedicata al suo caro amico Attico. L'opera si articola in un dialogo tra Cicerone, Gaio Lelio Minore e Publio Cornelio Scipione Emiliano. Alla dedica iniziale, seguono le dichiarazioni di meraviglia di Scipione per la serenità con cui Catone affronta l'anzianità. Tale tematica conduce a una discussione sulla morte e sull'immortalità dell'anima. Su quest'ultimo argomento, per bocca di Catone, viene presenta la dottrina pitagorica e platonica sull'anima.

Ordina risultati per:

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 55

Possum persequi permulta oblectamenta rerum rusticarum, sed haec ipsa, quae dixi, sentio fuisse longiora. Ignoscetis autem; nam et studio rusticarum rerum provectus sum,...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 56

Poteratne tantus animus efficere non iucundam senctutem? Sed venio ad agricolas, ne a me ipso recedam. In agris erant tum senatores, id est senes, siquidem aranti L. Quin...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 57

Quid de pratorum viriditate aut arborum ordinibus aut vinearum olivetorumve specie plura dicam? Brevi praecidam: agro bene culto nihil potest esse nec usu uberius nec spe...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 6

Laelius. Atqui, Cato, gratissimum nobis, ut etiam pro Scipione pollicear, feceris, si, quoniam speramus, volumus quidem certe senes fieri, multo ante a t...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 7

Cato. Faciam, ut potero, Laeli. Saepe enim interfui querellis aequalium meorum - pares autem, vetere proverbio, cum paribus facillime congregantur - quae...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 8

Laelius. Est, ut dicis, Cato; sed fortasse dixerit quispiam tibi propter opes et copias et dignitatem tuam tolerabiliorem senectutem videri, id autem non...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 17

Nihil igitur adferunt qui in re gerenda versari senectutem negant, similesque sunt ut si qui gubernatorem in navigando nihil agere dicant, cum alii malos scandant, alii p...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 18

Nisi forte ego vobis, qui et miles et tribunus et legatus et consul versatus sum in vario genere bellorum, cessare nunc videor, cum bella non gero. At senatui, quae sint...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 27

Ne nunc quidem vires desidero adulescentis (is enim erat locus alter de vitiis senectutis), non plus quam adulescens tauri aut elephanti desiderabam. Quod est, eo decet u...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 28

Orator metuo ne languescat senectute; est enim munus eius non ingeni solum, sed laterum etiam et virium. Omnino canorum illud in voce splendescit etiam nescio quo pacto i...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 29

An ne illas quidem vires senectuti relinquemus, ut adulescentis doceat, instituat, ad omne offici munus instruat? Quo quidem opere quid potest esse praeclarius? Mihi vero...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 38

Ita enim senectus honesta est, si se ipsa defendit, si ius suum retinet, si nemini emancipata est, si usque ad ultimum spiritum dominatur in suos. Ut enim adulescentem in...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 39

Sequitur tertia vituperatio senectutis, quod eam carere dicunt voluptatibus. O praeclarum munus aetatis, siquidem id aufert a nobis, quod est in adulescentia vitiosissimu...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 49

At illa quanti sunt, animum, tamquam emeritis stipendiis libidinis, ambitionis, contentionis, inimicitiarum cupiditatum omnium, secum esse secumque, ut dicitur, vivere! S...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 50

Quid in levioribus studiis, sed tamen acutis? Quam gaudebat bello suo Punico Naevius! quam Truculento Plautus, quam Pseudolo! Vidi etiam senem Livium; qui, cum sex aniis...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 69

Quamquam, O di boni! quid est in hominis natura diu? Da enim summum tempus, exspectemus Tartessiorum regis aetatem (fuit enim, ut scriptum video, Arganthonius quidam Gadi...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 70

Neque enim histrioni, ut placeat, peragenda fabula est, modo, in quocumque fuerit actu, probetur, neque sapientibus usque ad 'Plaudite' veniendum est. Breve enim tempus a...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 71

Fructus autem senectutis est, ut saepe dixi, ante partorum bonorum memoria et copia. Omnia autem quae secundum naturam fiunt sunt habenda in bonis. Quid est autem tam sec...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 80

Nec vero clarorum virorum post mortem honores permanerent, si nihil eorum ipsorum animi efficerent, quo diutius memoriam sui teneremus. Mihi quidem numquam persuaderi pot...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 81

Atqui dormientium animi maxime declarant divinitatem suam; multa enim, cum remissi et liberi sunt, futura prospiciunt. Ex quo intellegitur quales futuri sint, cum se plan...

Trova ripetizioni online e lezioni private
Skuola Break