I composti di sum
Sum è preceduto da preposizioni e forma undici composti, di cui i più frequenti sono:
- Absum, es, afui, abesse (essere lontano/ essere assente/ distare);
- Adsum, es, adfui, adesse (essere vicino/ essere presente/ assistere);
- Desum, es, defui, deesse (mancare);
- Intersum, es, interfui, interesse (essere tra/ partecipare);
- Praesum, es, praefui, praesse (essere a capo/ comandare);
- Prosum, prodes, profui, prodesse (giovare);
- Possum, potes, potui, posse (potere).
Si coniugano tutti come sum tranne “possum” e “prosum”.
Possum
Vuol dire potere, verbo servile che regge l’infinito.
Nei tempi derivati dal presente ha due temi: pot- (davanti a vocale) e pos- (davanti a consonante).
Manca l’imperativo e il participio presente (potens, entis) è usato solo come aggettivo; mancano il participio futuro e perfetto.
Per i tempi derivati dal tema del perfetto si usa la forma “potui”, che si coniuga regolarmente e deriva dal verbo “poteo”.
Prosum
Vuol dire giovare.
Nei tempi derivati dal presente ha due temi: prod- (davanti a vocale) e pro- (davanti a consonante).
Manca del participio perfetto e participio presente.
I composti di sum
Sum è preceduto da preposizioni con cui forma undici composti di cui i più frequenti sono:
- Absum, es, afui, abesse (essere lontano/ essere assente/ distare);
- Adsum, es, adfui, adesse (essere vicino/ essere presente/ assistere);
- Desum, es, defui, deesse (mancare);
- Intersum, es, interfui, interesse (essere tra/ partecipare);
- Praesum, es, praefui, praesse (essere a capo/ comandare);
- Prosum, prodes, profui, prodesse (giovare);
- Possum, potes, potui, posse (potere).
Si coniugano tutti come sum tranne “possum” e “prosum”.
Possum
Vuol dire "potere"; verbo servile che regge l’infinito.
Nei tempi derivati dal presente ha due temi: pot- (davanti a vocale) e pos- (davanti a consonante).
Manca l’imperativo e il participio presente "potens, entis" è usato solo come aggettivo; mancano il participio futuro e perfetto.
Per i tempi derivati dal tema del perfetto si usa la forma “potui” che si coniuga regolarmente e deriva dal verbo “poteo”.
Indicativo
Presente Perfetto I sing. possum I sing. potui II sing. potes II sing. potuisti III sing. potest III sing. potuit I plur. possumus I plur. potuĭmus II plur. potestis II plur. potuistis III plur. possunt III plur. potuērunt, potuēre
Imperfetto Piucheperfetto I sing. poteram I sing. potuĕram II sing. poteras II sing. potuĕras III sing. poterat III sing. potuĕrat I plur. poterāmus I plur. potuerāmus II plur. poterātis II plur. potuerātis III plur. poterant III plur. potuērant
Futuro semplice Futuro anteriore I sing. potĕro I sing. potuĕro II sing. potĕris II sing. potuĕris III sing. potĕrit III sing. potuĕrit I plur. poterĭmus I plur. potuĕrimus II plur. poterĭtis II plur. potuĕritis III plur. poterunt III plur. potuĕrint
Congiuntivo
Presente Perfetto I sing. possim I sing. potuĕrim II sing. possis, possies II sing. potuĕris III sing. possit III sing. potuĕrit I plur. possīmus I plur. potuerĭmus II plur. possītis II plur. potuerĭtis III plur. possint III plur. potuĕrint
Imperfetto Piucheperfetto I sing. possem I sing. potuissem II sing. posses II sing. potuisses III sing. posset III sing. potuisset I plur. possemus I plur. potuissemus II plur. possetis II plur. potuissetis III plur. possent III plur. potuissent
Imperativo
Presente II sing. – II plur. –
Futuro II sing. – III sing. – II plur. – III plur. –
Participio
Presente potens, –entis
Futuro –
Infinito
Presente posse, potesse, potisse
Perfetto potuisse
Futuro Singolare: – Plurale: –
Gerundio
Genitivo: – Dativo: – Accusativo: – Ablativo: –
Supino
–
Prosum
Vuol dire "giovare".
Nei tempi derivati dal presente ha due temi: prod- (davanti a vocale) e pro- (davanti a consonante).
Manca del participio perfetto e participio presente.