Traduzione dal Latino all'Italiano di Pro Caelio, Cicerone

Versione di latino con traduzione dell'orazione Pro Caelio che l'autore Marco Tullio Cicerone scrisse in difesa dell'amico Celio accusato di violenza. Tra le accuse mosse a Celio troviamo: la partecipazione alla congiura di Catilina, l'abbandono della casa paterna, l'uccisione di Dione di Alessandria, il tentato avvelenamento di Clodia. Cicerone difende l'amico ricorrendo alla scusa della propensione alla trasgressione delle regole, determinata dalla sua giovane età. La narrazione delle vicende di Celio consente all'autore di rappresentare uno spaccato dei nuovi costumi della società romana.

Ordina risultati per:

Pro Caelio - Libro unico - Libro 21

Neque id ego dico, ut invidiosum sit in eos, quibus gloriosum etiam hoc esse debet. Funguntur officio, defendunt suos, faciunt, quod viri fortissimi solent; laesi dolent,...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 1

Si quis, iudices, forte nunc adsit ignarus legum, iudiciorum, consuetudinis nostrae, miretur profecto, quae sit tanta atrocitas huiusce causae, quod diebus festis ludisqu...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 15

Itaque a maledictis pudicitiaea ad coniurationis invidiam oratio est vestra delapsa. Posuistis enim, atque id tamen titubanter et strictim, coniurationis hunc propter ami...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 20

Nec tamen illud genus alterum nocturnorum testium pertimesco. Est enim dictum ab illis fore, qui dicerent uxores suas a cena redeuntes attrectatas esse a Caelio. Graves e...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 23

Itaque illam partem causae facile patior graviter et ornate a M. Crasso peroratam de seditionibus Nea politanis, de Alexandrinorum pulsatione Puteolana, de bonis Pallae....

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 40

Verum haec genera virtutum non solum in moribus nostris, sed vix iam in libris reperiuntur. Chartae quoque, quae illam pristinam severitatem continebant, obsoleverunt; ne...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 41

Itaque alii voluptatis causa omnia sapientes facere dixerunt, neque ab hac orationis turpitudine eruditi homines refugerunt. Alii cum voluptate dignitatem coniungendam pu...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 62

"Immo," inquit, "cum servi ad dominam rem totam et maleficium Caeli detulissent, mulier ingeniosa praecepit his ut omnia Caelio pollicerentur; sed ut venenum, cum a Licin...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 7

Quam quidem partem accusationis admiratus sum et moleste tuli potissimum esse Atratino datam. Neque enim decebat neque aetas illa postulabat neque, id quod animadvertere...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 56

Reliquum est igitur crimen de veneno; cuius ego nec principium invenire neque evolvere exitum possum. Quae fuit enim causa quam ob rem isti mulieri venenum dare vellet Ca...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 53

Vidit hoc Balbus; celatam esse Clodiam dixit atque ita Caelium ad illam attulisse se ad ornatum ludorum aurum quaerere. Si tam familiaris erat Clodiae quam tu esse vis cu...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 55

Sed cur diutius vos iudices teneo? Ipsius iurati religionem auctoritatemque percipite atque omnia diligenter testimonii verba cognoscite. Recita. L. LVCCEI TESTIMONIVM. Q...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 57

Cui denique commisit, quo adiutore usus est, quo socio, quo conscio, cui tantum facinus, cui se, cui salutem suam credidit? Servisne mulieris? Sic enim obiectum est. Et e...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 10

[10] Nam quod Catilinae familiaritas obiecta Caelio est, longe ab ista suspicione abhorrere debet. Hoc enim adulescente scitis consulatum mecum petisse Catilinam. Ad quem...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 63

Atque equidem vehementer exspectabam, quinam isti viri boni testes huius manifesto deprehensi veneni dicerentur; nulli enim sunt adhuc nominati. Sed non dubito, quin sint...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 64

Velut haec tota fabella veteris et plurimarum fabularum poetriae quam est sine argumento, quam nullum invenire exitum potest! Quid enim? isti tot viri (nam necesse est fu...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 65

Potueruntne magis tempore prosilire, quam cum Licinius venisset, cum in manu teneret veneni pyxidem? Quae cum iam erat tradita servis, si evasissent subito ex balneis mul...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 66

Quaero enim, cur Licinium titubantem, haesitantem, cedentem, fugere conantem mulieraria manus ista de manibus amiserit, cur non comprenderint, cur non ipsius confessione,...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 67

Praegestit animus iam videre primum lautos iuvenes mulieris beatae ac nobilis familiares, deinde fortes viros ab imperatrice in insidiis atque in praesidio balnearum coll...

Pro Caelio - Libro unico - Paragrafo 68

At sunt servi illi de cognatorum sententia, nobilissimorum et clarissimorum hominum, manu missi. Tandem aliquid invenimus, quod ista mulier de suorum propinquorum fortiss...

Trova ripetizioni online e lezioni private