Traduzione dal Latino all'Italiano di De Divinatione, Cicerone

Versioni di latino con traduzione del De Divinatione dell'autore Marco Tullio Cicerone, un'opera di tipo filosofico articolata in due libri e scritta nel 44 a. C. La redazione di questo componimento risale al periodo di allontanamento di Cicerone dalla vita politica. Nel primo libro per bocca di Quinto viene presentata la dottrina Stoica e il posizionamento a favore della divinazione. Nel secondo invece Cicerone confuta le teorie esposte dal fratello Quinto. L'autore mostra il suo scetticismo sul tema della divinazione. L'esistenza di tale arte viene però giustificata in quanto mezzo necessario alla tutela dell'equilibrio nello Stato e delle tradizioni.

Ordina risultati per:

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 9

Videmus haec signa numquam fere ementientia nec tamen cur ita fiat videmus.
[list]"Vos quoque signa videtis, aquai dulcis alumnae,
cum clamore paratis inanis fund...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 10

Quid scammoneae radix ad purgandum, quid aristolochia ad morsus serpentium possit, quae nomen ex inventore repperit, rem ipsam inventor ex somnio - posse video, quod sati...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 11

Sed quo potius utar aut auctore aut teste quam te? Cuius edidici etiam versus, et lubenter quidem, quos in secundo [de] consulatu Urania Musa pronuntiat:
[list]"Princ...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 12

[list]Nunc ea, Torquato quae quondam et consule Cotta
Lydius ediderat Tyrrhenae gentis haruspex,
omnia fixa tuus glomerans determinat annus.
Nam pater altiton...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 13

[list]Rite igitur veteres, quorum monumenta tenetis
qui populos urbisque modo ac virtute regebant,
rite etiam vestri, quorum pietasque fidesque
praestitit et...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 14

"At non numquam ea, quae praedicta sunt, minus eveniunt." Quae tandem id ars non habet? Earum dico artium, quae coniectura continentur et sunt opinabiles. An medicina ars...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 15

Auspicia vero vestra quam constant! Quae quidem nunc a Romanis auguribus ignorantur (bona hoc tua venia dixerim), a Cilicibus, Pamphyliis, Pisidis, Lyciis tenentur. Nam q...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 16

Nihil fere quondam maioris rei nisi auspicato ne privatim quidem gerebatur, quod etiam nunc nuptiarum auspices declarant, qui re omissa nomen tantum tenent. Nam ut nunc e...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 17

Quid? Lituus iste vester, quod clarissumum est insigne auguratus, unde vobis est traditus? Nempe eo Romulus regiones direxìt tum, cum urbem condidit. Qui quidem Ro...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 18

Iis igitur adsentior, qui duo genera divinationum esse dixerunt, unum, quod particeps esset artis, alterum, quod arte careret. Est enim ars in iis, qui novas res coniectu...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 41

Eaque divinationum ratio ne in barbaris quidem gentibus neglecta est, siquidem et in Gallia Druidae sunt, e quibus ipse Divitiacum Haeduum hospitem tuum laudatoremque cog...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 42

Ac mihi quidem videntur e locis quoque ipsis, qui a quibusque incolebantur, divinationum opportunitates esse ductae. Etenim Aegyptii et Babylonii in camporum patentium ae...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 43

Quis vero non videt in optuma quaque re publica plurimum auspicia et reliqua divinandi genera valuisse? Quis rex umquam fuit, quis populus, qui non uteretur praedictione...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 44

Caeciliae Q. filiae somnio modo Marsico bello templum est a senatu Iunoni Sospitae restitutum. Quod quidem somnium Sisenna cum disputavisset mirifice ad verbum cum re con...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 45

Saepe etiam et in proeliis Fauni auditi et in rebus turbidis veridicae voces ex occulto missae esse dicuntur; cuius generis duo sint ex multis exempla, sed maxuma. Nam no...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 46

Atque ego exempla ominum nota proferam. L. Paulus consul iterum, cum ei bellum ut cum rege Perse gereret obtigisset, ut ea ipsa die domum ad vesperum rediit, filiolam sua...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 47

Quid de auguribus loquar? Tuae partes sunt, tuum, inquam, auspiciorum atrocinium debet esse. Tibi App. Claudius augur consuli nuntiavit addubitato salutis augurio bellum...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 48

Atque ille Romuli auguratus pastoralis, non urbanus fuit, nec fictus ad opiniones imperitorum, sed a certis acceptus et posteris traditus. Itaque Romulus augur, ut apud E...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 49

Sed ut, unde huc digressa est, eodem redeat oratio: si nihil queam disputare quam ob rem quidque fiat, et tantum modo fieri ea quae commemoravi doceam, parumne Epicuro Ca...

De Divinatione - Libro 1 - Paragrafo 50

Multa medici multa gubernatores, agricolae etiam multa praesentiunt, sed nullam eorum divinationem voco, ne illam quidem, qua ab Anaximandro physico moniti Lacedaemonii s...

Trova ripetizioni online e lezioni private