Traduzione dal Latino all'Italiano di Cato Maior de Senectute, Cicerone

Versioni di latino con traduzione del Cato Maior de Senectute, opera scritta da Marco Tullio Cicerone in età avanzata e dedicata al suo caro amico Attico. L'opera si articola in un dialogo tra Cicerone, Gaio Lelio Minore e Publio Cornelio Scipione Emiliano. Alla dedica iniziale, seguono le dichiarazioni di meraviglia di Scipione per la serenità con cui Catone affronta l'anzianità. Tale tematica conduce a una discussione sulla morte e sull'immortalità dell'anima. Su quest'ultimo argomento, per bocca di Catone, viene presenta la dottrina pitagorica e platonica sull'anima.

Ordina risultati per:

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 55

Possum persequi permulta oblectamenta rerum rusticarum, sed haec ipsa, quae dixi, sentio fuisse longiora. Ignoscetis autem; nam et studio rusticarum rerum provectus sum,...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 56

Poteratne tantus animus efficere non iucundam senctutem? Sed venio ad agricolas, ne a me ipso recedam. In agris erant tum senatores, id est senes, siquidem aranti L. Quin...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 57

Quid de pratorum viriditate aut arborum ordinibus aut vinearum olivetorumve specie plura dicam? Brevi praecidam: agro bene culto nihil potest esse nec usu uberius nec spe...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 58

Sibi habeant igitur arma, sibi equos, sibi hastas, sibi clavam et pilam, sibi natationes atque cursus, nobis senibus ex lusionibus multis talos relinquant et tesseras, id...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 59

Multas ad res perutiles Xenophontis libri sunt, quos legite, quaeso, studiose, ut facitis. Quam copiose ab eo agri cultura laudatur in eo libro, qui est de tuenda re fami...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 60

Hac igitur fortuna frui licet senibus, nec aetas impedit, quo minus et ceterarum rerum et in primis agri colendi studia teneamus usque ad ultimum tempus senectutis. M. qu...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 1

[list]O Tite, si quid ego adivero curamve levasso,
Quae nunc te coquit et versat in pectore fixa,
Ecquid erit praemi?[/list]
Licet enim mihi versibus eisdem a...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 27

Ne nunc quidem vires desidero adulescentis (is enim erat locus alter de vitiis senectutis), non plus quam adulescens tauri aut elephanti desiderabam. Quod est, eo decet u...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 28

Orator metuo ne languescat senectute; est enim munus eius non ingeni solum, sed laterum etiam et virium. Omnino canorum illud in voce splendescit etiam nescio quo pacto i...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 29

An ne illas quidem vires senectuti relinquemus, ut adulescentis doceat, instituat, ad omne offici munus instruat? Quo quidem opere quid potest esse praeclarius? Mihi vero...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 30

Cyrus quidem apud Xenophontem eo sermone, quem moriens habuit, cum admodum senex esset, negat se umquam sensisse senectutem suam imbecilliorem factam, quam adulescentia f...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 31

Videtisne, ut apud Homerum saepissime Nestor de virtutibus suis praedicet? Tertiam iam enim aetatem hominum videbat, nec erat ei verendum ne vera praedicans de se nimis v...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 32

Sed redeo ad me. Quartum ago annum et octogesimum; vellem equidem idem possem gloriari quod Cyrus, sed tamen hoc queo dicere, non me quidem eis esse viribus, quibus aut m...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 33

At minus habeo virium quam vestrum utervis. Ne vos quidem T. Ponti centurionis vires habetis; num idcirco est ille praestantior? Moderatio modo virium adsit, et tantum qu...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 69

Quamquam, O di boni! quid est in hominis natura diu? Da enim summum tempus, exspectemus Tartessiorum regis aetatem (fuit enim, ut scriptum video, Arganthonius quidam Gadi...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 70

Neque enim histrioni, ut placeat, peragenda fabula est, modo, in quocumque fuerit actu, probetur, neque sapientibus usque ad 'Plaudite' veniendum est. Breve enim tempus a...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 71

Fructus autem senectutis est, ut saepe dixi, ante partorum bonorum memoria et copia. Omnia autem quae secundum naturam fiunt sunt habenda in bonis. Quid est autem tam sec...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 72

Senectutis autem nullus est certus terminus, recteque in ea vivitur, quoad munus offici exsequi et tueri possit [mortemque contemnere]; ex quo fit, ut animosior etiam sen...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 73

Solonis quidem sapientis est elogium, quo se negat velle suam mortem dolore amicorum et lamentis vacare. Volt, credo, se esse carum suis; sed haud scio an melius Ennius:<...

Cato Maior de Senectute - Libro unico - Paragrafo 74

Non censet lugendam esse mortem, quam immortalitas consequatur. Iam sensus moriendi aliquis esse potest, isque ad exiguum tempus, praesertim seni; post mortem quidem sens...

Trova ripetizioni online e lezioni private