Traduzione dal Latino all'Italiano di Brutus, Cicerone

Traduzione e versioni di latino dell'opera di Marco Tullio Cicerone, Brutus, i cui protagonisti sono lo stesso autore, Marco Giunio Bruto e Tito Pomponio Attico.In Brutus si affronta il tema dell'eloquenza greca e romana. Cicerone distingue tra due tipi di oratore: il primo di estrazione atticista predilige uno stile piano, il secondo tende a quello "asiano", più artificioso. Cicerone critica l'atticismo e evidenzia che l'oratoria, in virtù della sua complessità, raggiunse la perfezione più tardi di altre arti.

Ordina risultati per:

Brutus - Libro unico - Paragrafo 1

Cum e Cilicia decedens Rhodum venissem et eo mihi de Q. Hortensi morte esset adlatum, opinione omnium maiorem animo cepi dolorem. nam et amico amisso cum consuetudine iuc...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 2

Augebat etiam molestiam, quod magna sapientium civium bonorumque penuria vir egregius coniunctissimusque mecum consiliorum omnium societate alienissimo rei publicae tempo...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 33

Ante hunc enim verborum quasi structura et quaedam ad numerum conclusio nulla erat; aut, si quando erat, non apparebat eam dedita opera esse quaesitam—quae forsitan...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 65

Catonem vero quis nostrorum oratorum, qui quidem nunc sunt, legit? aut quis novit omnino? at quem virum, di boni! mitto civem aut senatorem aut imperatorem: oratorem enim...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 66

Iam vero Origines eius quem florem aut quod lumen eloquentiae non habent? amatores huic desunt, sicuti multis iam ante saeclis et Philisto Syracusio et ipsi Thucydidi. na...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 98

P. Crassum valde probatum oratorem isdem fere temporibus accepimus, qui et ingenio valuit et studio et habuit quasdam etiam domesticas disciplinas. nam et cum summo illo...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 99

Horum aetatibus adiuncti duo C. Fannii C. M. filii fuerunt; quorum Gai filius, qui consul cum Domitio fuit, unam orationem de sociis et nomine Latino contra Gracchum reli...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 130

Ben diverso da lui nel tribunato, e pessimo cittadino in tutto il resto della vita, Gaio Licinio Nerva non fu tuttavia privo di facondia. All'incirca nello stesso periodo...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 131

Atque eodem tempore accusator de plebe L. Caesulenus fuit, quem ego audivi iam senem, cum ab L. Sabellio multam lege Aquilia de iustitia petivisset. non fecissem hominis...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 162

Erit, inquit [M.] Brutus, aut iam est iste quem exspectas? Nescio, inquam. sed est etiam L. Crassi in consulatu pro Q. Caepione defensiuncula non brevis ut laudatio, ut o...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 163

Hoc loco Brutus: quando quidem tu istos oratores, inquit, tanto opere laudas, vellem aliquid Antonio praeter illum de ratione dicendi sane exilem libellum, plura Crasso l...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 193

hoc tamen interest, quod volgus interdum non probandum oratorem probat, sed probat sine comparatione; cum a mediocri aut etiam malo delectatur, eo est contentus; esse mel...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 194

Quare quis ex populo, cum Q. Scaevolam pro M. Coponio dicentem audiret in ea causa de qua ante dixi, quicquam politius aut elegantius aut omnino melius aut exspectaret au...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 225

Quos Sex. Titius consecutus, homo loquax sane et satis acutus sed tam solutus et mollis in gestu, ut saltatio quaedam nasceretur, cui saltationi Titius nomen esset. ita c...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 226

Coniunctus igitur Sulpici aetati P. Antistius fuit, rabula sane probabilis, qui multos cum tacuisset annos neque contemni solum sed inrideri etiam solitus esset, in tribu...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 268

duo praeterea Lentuli consulares, quorum Pu blius ille nostrarum iniuriarum ultor, auctor salutis, quicquid habuit, quantumcumque fuit, illud totum habuit e disciplina; i...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 269

Ne T. quidem Postumius contemnendus in dicendo; de re publica vero non minus vemens orator quam bellator fuit, effrenatus et acer nimis, sed bene iuris publici leges atqu...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 300

Tum Brutus: de isto postea; sed tu, inquit me intuens, orationes nobis veteres explicabis? Vero, inquam, Brute; sed in Cumano aut in Tusculano aliquando, si modo licebit,...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 301

Hortensius igitur cum admodum adulescens orsus esset in foro dicere, celeriter ad maiores causas adhiberi coeptus est; <et> quamquam inciderat in Cottae et Sulpici...

Brutus - Libro unico - Paragrafo 332

Ex te duplex nos afficit sollicitudo, quod et ipse re publica careas et illa te. tu tamen, etsi cursum ingeni tui, Brute, premit haec importuna clades civitatis, contine...

Trova ripetizioni online e lezioni private